• (+48) 662 442 262
  • info@tygrysy-shaolin.pl

Portret tradycyjnego stylu Shaolinquan

Wschodni styl sztuk walki Shaolinquan, lub prościej Shaolin, pochodzi z północnych Chin.
Podstawowa zasada Shaolin kung-fu opiera się na szybkich i płynnych zmianach pomiędzy poszczególnymi technikami. Należy przez cały czas harmonijnie przechodzić z ataku w obronę.
W celu przestrzegania powyższych zasad zmiana pomiędzy technikami powinna następować w stadium miękkościmięśnie są rozluźnione, ale jednocześnie w ciągłej gotowości. Nasz umysł jest gotowy do adekwatnej reakcji w każdej sytuacji.
W efekcie powstaje widowiskowy, lecz harmonijny styl walki, gdzie – ruchy wykonywane są w sposób błyskawiczny, a techniki następują jedna po drugiej jakby każda z nich rozwijała się w kolejną.


Shaolinquan składa się z wielu różnorodnych technik ataku: uderzeń pięścią, uderzeń otwartą dłonią lub kolanem, kopnięciem na stojąco lub kopnięciem w powietrzu.
Pięści na południe, nogi na północ” to słowa Chińczyka, który wskazuje na częstsze użycie technik nożnych Shaolin w północnych Chinach w Henan w porównaniu do stylów południowych, w których preferowane jest używanie rąk.
Techniki używane podczas parowania to techniki podstawowe, które są uznawane za autentyczne uderzenia – w Shaolin podczas odpierania ataku należy uderzyć, aby zranić.
Wszystkie techniki parowania polegają na obronie prostokątnej przestrzeni i muszą miec miejsce w określonej odległości od ciała, w obrębie której cios został przyjęty. Nogi bronią się same, ręce ochraniają narządy płciowe, klatkę piersiową i twarz. Każde odparcie ataku jest zawsze poprzedzone próbą ucieczki poza zasięg przeciwnika.
Liczne są również techniki upadania - należy mieć na uwadze i spróbować przewidzieć w jaki sposób upaść, aby odnieść jak najmniejsze rany. Techniki upadania z czasem stały się źródłem stylu Ditangquan.
Wreszcie jeden z najważniejszych aspektów Shaolin – nauka technik chwytania, dźwigni, unieruchomienia i duszenia. Powyższe techniki weszły do nowoczesnego stylu wykorzystywanego przez policję, Qinna.

Podstawowe cechy tradycyjnego Shaolinquan

Pozdrowienie – należy je wykonać w pozycji wyprostowanej, dłonie i ramiona wzdłuż ciała, wzrok przed siebie. Następnie dłonie należy złączyć przed klatką piersiową jednocześnie pochylając tułów do przodu.

Ciosy niczym uderzenia batem - każdy wyprowadzony cios (pięścią lub otwartą dłonią) powraca natychmiast po uderzeniu, a pięść jest gotowa do kolejnego ataku lub obrony. Ramię po wyprowadzeniu ataku od razu powraca na pierwotną pozycję.

Ramiona nie są ani zgięte ani wyprostowane co jest charakterystyczne dla wszystkich technik Shaolin. Wyprostowane ramię jest podatne na schwytanie i złamanie, a także potrzebuje więcej czasu aby powrócić do pozycji obrony. Ponadto, nie może zaatakować z pełną szybkością i maksymalną siłą. W niemal każdej pozycji Shaolin ramiona są lekko zgięte w łokciu.

Poruszaj się tam, gdzie kuca byk - chińskie przysłowie. Wskazuje na to, że każda technika może zostać wykorzystana w niewielkiej przestrzeni ponieważ pozwala ćwiczącemu na ucieczkę oraz umożliwia zwinne poruszanie się nawet kiedy jest otoczony.
W konsekwencji zastosowane pozycje nie będą nigdy zbyt otwarte ani na poziomie ramion ani nóg.

Umiarkowanie/równowaga styl wykorzystuje pozycje niskie, wysokie, spoczynkowe, zrównoważone – pozycje, które nie są ekstremalne. Dlatego też, nie ma tutaj pozycji zbyt niskich lub zbyt długich nawet jeśli czasami miło się na nie patrzy.
W Shaolinquan aspekt walki przeważa nad aspektem artystycznym i choreograficznym.

Pozycja kończąca – Shaolinquan charakteryzuje się zakończeniem treningu pozycją typową dla stylu Tao Lu.

Liczne pozycje Tao Lu – Shaolin liczy ponad 370 sekwencji ruchów udoskonalonych na przestrzeni stuleci przez najwybitniejszych mistrzów.

Podstawowe narzędzia walki

Kij (długa, średnia lub krótka) (gun)
Szabla (dao), podwójna szabla (shuangdao)
Miecz (jian)
Włócznia (qiang)
Halabarda (pudao lub guandao)
Laska dwuczęściowa (shuang chieh kun)
Laska trzyczęściowa (sanjiegun)
Łańcuch (jiujiebian)
Buzdygan (ch'ui)
Sztylet (pi shou)